Mim-Kaçakgay Küçükken !

Tatlı kız Cimcime mimlemiş beni...Kaçakgay'in çocukluğu...

Kaçakgay küçükken çok yaramaz, asabi,her gördüğünü isteyen, söz dinlemeyen, çok meraklı bunun gibi bi' sürü özelliği olan birisiymiş...

Bi' sürü anım var aslında hangisinden başlasam ki...Mesela bi' defasında annem abim ben öğlen yemek yiyorduk, ben 5 yaşındayım filan...Yemek de melemen...Bunlar beni yine sinirlendirdi tabi...Ben de ne yapayım diye düşündüm sanırım...Kaşığı yemekle doldurdum, sonra bi' elimle kaşığın sapından tuttum diğer elimin işaret parmağıyla da geniş kısmını geriye doğru çektim, gerdim gerdim...Bıraktım, zonk...Kaşıktaki yemek olduğu gibi duvarda, o bembeyaz duvar dometes suyu oldu hep, bi' de aşağıya doğru iniyor ya, o çok komikti...Sonra annem bana bi' baktı, sanırım çok zekice bulduğu için bi' şey demedi...

Yine 4-5 yaşımda varım yokum...Annemlerle tatile gitmiştik, önce bi' hotel-pansiyon gibi yerde konakladık bi' gün, ertesi gün orayı beğenmediler, başka bi' hotele geçtik...O hotele gittik ardından ablamı(10) kasaptan et almaya yolladılar, ben de gidecem diye tutturdum...Kasaptan baya uzak, neyse ablamla gittik, dönerken, küçük bi' kız -ben yaşlarda-, ninesiyele pancar satıyordu, kız "pancar, pancar" diye bağırıyordu, ben bu kızdan etkilenmişim--bildiğiniz anlamda etkilenme değil, çok yumuşak kalpliyim ya ondan=)-- sanırım, ablamın elini bıraktım kızı izlemeye başladım, aradan 5-10 dakika geçti, elime bi' baktım el yok elimde, ablama baktım o da yok, neyse önce bozuntuya vermeden hotele doğru gidiyorum, ama hotel de yakın değil ki, neyse ilk gittiğimiz hoteli bulabildim, ama ikincisini bulamadım, başladım ağlamaya, bu arada bizimkiler de beni arıyorlarmış, baya bi' ağladım, bi' de hani çocukların iç çeke çeke ağlamaları yok mu, işte öyle ağladım...En dokunklı ağlama bence o...Sonra baya bi' ağladıktan sonra babamı gördüm karşımda, tuttu elimden hotele götürdü, tabi benim pantolonum ıslanmış, annem bi' ne oldu dedi, "Yolda gelirken, suya düştüm ıslandı" dedim...Bi'şey demedi, değiştiriyor üzerimi...Ama abim varya benim bi' tane, o ordan "Kaçakgay altına işemiş, Kaçakgay altına işemiş" diye bağırıyor...O an onu öldürebilirdim, gururumla oynuyor, acayip gururluyumdur, o yaşta da öyleymiş, annem de biliyordu altıma işediğimi ama, beni üzmemek için numara yapıyordu...Acayip korkmuştum ama o gün hiç unutmam...

Küçükken ben çok dengesiz biriymişim cidden, hiç inkar etmedim zaten, annem elimden çok çekmiş...Zaten annemin bana söylemesine gerek yok, fotoğraflar söylüyor mesela benim tüm fotoğraflarım annemin kucağındadır, hiç inmezmişim, kadının şimdi bel ağrısının yüksek ihtimal sebebi de benim, yani sıska bi' şey de değilmişim, sağlıklı bi' çocukmuşum, yermişim içermişim...Mesela hergün tatlı yemeden uyumazmışım, bi' defasında da gecenin üçünde uyanmışım, ha şeyi demeyi unuttum kaç yaşıma kadar uykudan ne zaman nasıl uyanırsam uyanayım yarım saat ağlarmışım, doktora filan götürmüşler bi' şey yok denmiş, annem de artık müzik dinlermiş gibi beni dinliyormuş, bi' de ilgilenmezlerse ses tonumu artırırdım...Neyse ne diyordum gecenin 3ünde uyanmışım "Mamacun, mamacun" diye ağlamaya başlamışım, 3 yaşındayım. "Mamacun" ne demeyin, "Lahmacun" efendim, Lahmacunu çok severmişim, sabaha kadar "Mahmacun,mamacun" diye ağlamışım, sabah babamın ilk işi Lahmacun yaptırmak olmuş...

Çok var çok, acayip yaramaz, dengesiz ama iyi kalpli de biriymişim, cebimdeki paraları hep dilencilere verirmişim...Aynı zamanda çok zeki olduğumu da söylerlerdi hala da söylerler ama tevazu gösteriyorum ben=]

Fotoğrafa gelirsek, efendim size Kaçakgay'in Pipisi' ni anlatmıştım hani, her çocuk gibi ben de "ne bu burdan sarkan şey diye" düşünmüştüm, ama sonradan onu öyle bi' benimsedim ki, sünnette kılına bile dokundurtmak istemedim, ki kılı olmamasına rağmen...=]

Ben kimi mimlesem...Tiglion, Hematofobik wampir ve Whoami'yi mimliyorum...